venres, 1 de xuño de 2012

Mimo

Dar mimos vainos reportar a moi grata confusión de non saber con claridade se os damos ou os recibimos.
Cando o mero feito contemplativo se troca en pura ledicia, resulta sumamente complexo discernir se quen acaricia non é  realmente o acariciado.

Foto: Acariñando mimos


25 comentarios:

Manolo B log dixo...

Mimosa, soave, sentida, queixosa;
encanta si ríe, conmove si chora.

[unha delicia leerte...]

Vlixes dixo...

Querido Chousa: No soy gallego, y por tanto no lo hablo ni escribo, pero gracias a tí y otros amigos conocidos "Chez Mme. Susana" estoy haciendo bastantes progresos para entender lo que leo.
Y sí es cierto que es un idiioma muy sensual, tanto como las gallegas que he tenido el gusto de conocer.
Tu entrada de hoy es la primera que leo completa sin traducir.
Y me ha parecido deliciosa.
Aprovecho que hoy me he decidido a dejar algo aquí,para decirte que admiro tus post cortitos, por tu capacidad de síntesis, y por tanto decir mucho con poco.
Si lees algo mío, comprenderás por qué digo esto.
Un abrazo. Es un placer leerte
Vlixes

El Canto de la Luna dixo...

Pois é verdade...moitas das veces quen goza máis case case é o que dá os mimos, e non quen os recibe, ou senón que iso vólvese recíproco...
Unha fermosa entrada coa suavidade desa rosa na man que xa a estou ulindo dende aquí.
Unha aperta.

Pitima Alvarez dixo...

Tan certo eso que dis...

Bicos arrecendosos

Bonito capullo...

Chousa da Alcandra dixo...

Vexo que non hai distorsión na mensaxe, Manolo Blog. Alédame non ser rara avis...

O pracer tamén é meu, Vlixes. Síntome gratamente aloumiñado polas palabras que me adicas. Obrigado por elo.

Facer chegar o recendo das flores por medio das palabras é unha misión complexa, pero cando os ollos tamén saben ulir todo é máis doado; á que si El Canto de la Luna ?

Tan certo como que ti tamén o compartes, non si Pitima. Eses primeiro puntos de suspensión entendinos; pero os do "bonito capullo"...non sei jajajaja

Marisa dixo...

Neste caso coido que o que dá mimos
é o acariciado.
Unha ternura unha beleza
que enche a man.

Moitos bicos

mariajesusparadela dixo...

Éche unha rosa de pitiminí.
Da gloria vela.
Mimémonos.

Carlosm dixo...

Cuando te pos poetico,e as flores semelha que te ponhen,a chousa trocase jardim.Saudos.Carlosm

Mar e Lúa dixo...

Qué máis dá quen dea e quen reciba? O pracer é o mesmo, se os mimos están ben feitos...
Hoxe precisaba uns mimos, cóllochos prestados se me deixas ;)
Bicos!

Dilaida dixo...

A grandeza está, e ti o dis, en que o pracer é tan grande para o que os dá coma para o que os recibe.
Bicos

mfc dixo...

Há mimos muito perigosos!!!

Ginebra dixo...

Mientras uno se sienta correspondido da igual si es él quien acaricia o el acariciado.
Preciosa rosa
p.d. Aún espero que me digas qué pone en la pintada de tu post anterior...

Bicos

Trasno dixo...

A floriña vese moi agradecida e a man non parece que chore. Fermoso o que se pode decir con poucas palabriñas.

Chousa da Alcandra dixo...

Non chora ningún, e ambos semellan mimosos mimadiños Trasno.

Difícil de determinar e á vez pouco necesario ter que determinalo, á que si Ginebra.
En el propio post anterior intento aclarar aquella misteriosa inscripción

Perigosos e con moitísimo perigo, mfc; pero a ver quen é o que -podendo telos/dalos- prescinde deles.

Que que marabilla máis marabillosa esa dualidade Dilaida.

Unha contabilidade magnífica Mar e Lua. Colle, pero deixa algún.

Cando me piropeas, a miña palidez tórnase colorada Carlosm

E deixémonos de landainas Mariajesusparadela!

Unha maneira ben bonita de imaxinar "mimos a mans cheas" Marisa

peke dixo...

Tan exacto é o que dis que me vin a min mesma acariciando as cadelas que teño. Elas déixanse facer e con iso tan só xa te acariñan.
Din que aloumiñar unha mascota reduce a tensión e relaxa e debe de ser certo.

Harmonía dixo...

Beleza, delicadeza e tenrura.

Si que hai reciprocidade, si!!!
:-)

mariola dixo...

Gusta dar mimos. Acariciar para regalalos. E dando dando es ti o agasallado.

Unha foto ben fermosa, que brinda delicadeza e protección.
Coller esa tenrura nas mans, ulila e logo deixala suavemente para que siga perfumando o aire.
biquiños mimosos Chousa.

Ginebra dixo...

Ahhhh! cuando lo desveles, me lo cuentas:)

Aldabra dixo...

como non me gusta moito poñer etiquetas "o acariciador", "o acariciado", quédome simplemente na pura ledicia.

quédome có que me chega ó corazón.

biquiños,

Aldabra dixo...

venme á mente a canción aquela de Victor Manuel:

Quién puso mas, los dos se echan en cara
quién puso más, que incline la balanza
quien puso mas calor, ternura, comprensión.
quién puso mas, quién puso mas amor

Uol Free dixo...

¡Ojalá siempre que acariciamos, nos sintiésemos acariciados! A veces, resulta hasta difícil acariciar. Vlixes me ha hablado de tu sitio. Muy lírico. Vendré de visita, si me das permiso :)

zeltia dixo...

A foto conmove.
Levo un anaquiño pensando por que...
non é só polo linda...
quizá ese agarimo da man forte collendo a rosa delicada, como protexéndoa...
non sei.
Conmove, si.

susana moo dixo...

umm, como me gusta: "O mero feito contemplativo se troca en pura ledicia", esa é filosofía dun voyeaur, meu queridísimo Chousa.
Non esperaba menos de vostede.

Chousa da Alcandra dixo...

Unha visión moi atinada do acariñar, Peke.

Puxécheslle sinónimos que eu suscribiría Harmonía

Que ben falas/escribes Mariola!

Moi listiña ti Aldabra, quedándote co esencial!

A entrada á Chousa é totalmente free Uol Free. Un placer.

Vai ti saber se a propia man no nse sentía protexida Zeltia...

Un voyeur en proceso de aprendizaxe, queridísima Susana Moo

E, mentras as roseiras renovan cada día os feixiños de pétalos, continuamos transitando por este atallo das ledicias. Ulindo recendos e recreando miradas; nunha primavera que se vai para un verán que se achega.

xenevra dixo...

Marabillosa imaxe. E eu que son moi moi moi mecosa sinto envexa das nosas flores que sempre son acariñadas polo orvallo, polo sol, pola lúa, por nós...