xoves, 15 de agosto de 2019

Louro

Malia que o electorado foi ben clariño expresando que non quería nin bastos nin espadas, en Madrid aínda non se sabe en que trunfa; de xeito que aquí andamos, esfollando as mazarocas dunha colleita política que semella moi afectada polo caruncho.
Pola contra, en Louro todo segue fluíndo coa harmónica cadencia das mareas. Desde San Francisco ata o Espadanal, a area déixase lamber, gostosa, polo cuspe salgado do deus dos oceanos. Unha praia abrigada polo monte que lle dá nome e regada polo mar que lle dá sentido.
Un lugar idílico no que leva anos trunfando nos ouros que -colleita tras colleita- apañan con esmero as louresas pescadoras.

Foto: Laura, a loira de Louro, posiblemente pescando luras.

6 comentarios:

Chousa da Alcandra dixo...

Xa que este verán non puiden ir, alomenos é gostoso poder lembrar...

Chousa da Alcandra dixo...

E si, posiblemente a moza da foto podíase chamar Laura. Incluso ser de Louro...; pero un non ten porque sabelo todo, para iso vos teño a vós!

Alís dixo...


Política, poesía, lecer, lembranzas... só ti podes mesturar tan ben cousas tan distintas. Celebro o pracer de lerte

Bicosss

Ginebra dixo...

Laura en Loiro, pescando calamares o simplemente tomando el sol con los pies en el precioso mar del que hablas. Un sitio precioso que invita a la calma y la relajación, muy alejado del "debate", por decirlo de alguna manera, que sigue liado en Madrid.
Conviene echar mano de los recuerdos ( y de las imágenes) para revivir los momentos placenteros.
Besos

paideleo dixo...

Así que esta foto non é deste ano...Xa me semellaba un bikini pasado de moda, ha, ha.
Eu tampouco tiven unhas grandes vacacións pero bueno.

Raposo dixo...

En Louro todo fluirá harmonicamente, pero en política isto é unha merenda de negros, dito sexa sen ánimo racista e con todo o respeto.